فیلم The Battleship Island
بازیگران:hwang jung-min / so Ji-sub / Sung Joong-ki / Lee Jung-hyun
کارگردان :Ryoo Seung-wan
خلاصه فیلم : در بحبوحه ی استعمار وتسلط ژاپن بر کره جنوبی مردی به همراه دخترش و گروه موسیقی اش به سفارش فردی در کره راهی ژاپن میشوند تا زندگی بهتری داشته باشند ولی در ژاپن به عنوان برده دستگیر شده و راهی معادن زغال سنگ می شوند که این سرآغاز ماجرای این فرد و تمام افراد کشتی است که به سمت جزیره حرکت می کنند .
دلیل دیدن این فیلم برای من بازیگر مرد آن سونگ جونگ کی بود که با بازی در سریال نسل خورشید می شناختمش و بعد کارگردانش که سازنده فیلم پرونده ی برلین بود و در آخر موضوع جذابش که بخشی از تاریخ رو به نمایش می گذاشت .
فیلم حدودا دوساعت و یازده دقیقه است که سرشار از جذابیت و زیبایی است و شاید برخی قسمت ها و دقایقش خسته کننده شود .
همتون احتمالا میدونید که به دلیل سال هایی که ژاپن بر کره قدرت داشته باعث نفرت زیاد آن ها حتی در این دوره از ژاپنی ها شده . خب شاید اول که میخواین این فیلم رو ببینید بگین که یک فیلم اغراق کننده درباره خشونت ژاپن بر کره اشت ولی اصل ماجرا این نیست . این فیلم درتلاش به مردم کشورش بگه که اگر کشورشون ضربه خورد و افت کرد اصلی ترین دلیلش به خاطر خائنانی بود که کشورخودشون به پول و قدرت فروختند و وحدت مردم رو از بین بردند . تلاش زیادتک تک شخصیت ها دراین فیلم برای زنده موندن خودشون وحتی هم وطنشون ستودنیه . صحنه های ناراحت کننده زیاد داره چون واقعه دردناکی هم هست ولی روزنه نور و امید رو هم در فیلم داریم تا تلخی ماجرا رو التیام ببخشه
نتیجه ای که این فیلم به من داد اول :این بود خیانت مردم به کشور خودشون بدتر از هرچیز دیگری است اینکه مردم خودت به خاطر چند ورق اسکناس بفروشی . دوم : برای رسیدن به هدف یک کشور باید همه دست به کار بشن حتی اگر بعضی هامون به آخر خط نرسیم و جانمون رو برای هموطنهامون بدیم تا بتونند از سختی ها عبور کنیم. سوم : امید دلیل خوبی برای زندگیست ...
هشدار : این متن حاوی اسپویل است
هیجان داستان از جایی شروع میشه که سونگ جونگ کی وارد داستان میشه وی ماموریتی داره و باید یک نفر رو از اون جزیره بیرون ببره برای این ماموریت باید تلگرافی بزنه و این کلید آشناییش با Lee Kang-ok ( رهبر گروه موسیقی ) می شه اما وی فقط در صورتی کمک به Park Moo-young ( سونگ جونگ کی ) کمک می کنه که خودش و دخترش رو با اون بیاین . خب Park Moo-young مجبور به قبول لفظی ماجرا میشه . وقتی که بالاخره Park Moo-young میتونه بره تلگراف بزنه با یک سری مدارک روبرو میشه که ......
سکانس دوست داشتنی من : ( حاوی اسپویل )
هر سکانسی که من دوست داشتم تو این فیلم سکانس تلخی بود ولی خیلی به یادماندنی شد برام :
1) سکانسی که اخر فیلم نشون میده از اون 400 نفر تعداد زیادی کشته شدن خیلی ها جان خودشون رو دادن تا بقیه بتونن به کشتی برسن و زن و مرد کره ای رو نشون میده که در آغوش هم افتادن و کشته شدند .
2)سکانسی که Oh Mal-nyeon داره برای مردی توضیح میده که کسی که جونش نجات داده یک دکتر ژاپنی بود و مردی که اون رو فروخته به عنوان برده کره ای .
3)سکانسی همه مردم با ترس از پشت سپرهاشون به میدان جنگ میان تا پل اهنی بردارن و بتونن خودشون به کشتی برسونن حتی به قیمت جونشون
4) و اخرین سکانس: لحظه ای که همه با هم تصمیم به فرار می گیرن و شمع هاشون بالا میارن .
کسایی که فیلم اکشن ولی با چاشنی تلخ دوست دارند برای دیدن این فیلم عجله کنند که امیدوارم دوست داشته باشن.
منتظر نظراتتون هستم
